هنگام ساخت یك فیلم سینمایی یا سریال تلویزیونی اتفاقات جالب زیادی رخ میدهد كه از دید دوربین سریال پنهان میماند، اما بازگویی آنها گاهی لذت دیدن فیلم یا سریال را دو چندان میكند.
سریال «مختارنامه» هم یكی از سریالهایی است كه با توجه به 10 سالی كه صرف ساخت آن شده، نكات حاشیهای و جذابی دارد.
به گفته رضا استادی مدیر روابط عمومی مختارنامه مختار بعد از خروج از كوفه راهی مكه میشود. مكه جایی است كه در آن آل زبیر حكومت میكنند. اگر سریال امام علی(ع) را به یاد داشته باشید، در آن عبدالله بن زبیر فرزند بزرگ سیفالاسلام زبیر حضور داشت كه نقش او را مرحوم منصور والامقام ایفا میكرد.نقش عبدالله بن زبیر را هم اكبر سنگی بازی میكرد.
حالا بعد از گذشت سالها از آن مقطع تاریخی، در «مختارنامه» ایفای نقش عبدالله بن زبیر به رضا كیانیان سپرده شده است. بازیگری كه با آغاز بازیاش از قسمت دوازدهم سریال «مختارنامه»، فضای كلی سریال نیز تاحدودی متاثر از این بازی شد.
مختار تصور میكند آل زبیر به دلیل دشمنی با بنیامیه میتوانند متحد خوبی برای او باشند، اما وقتی به مكه میرسد، مشاهدههایش از این حكومت و حاكم آن عبدالله بن زبیر همه تصویرهای ذهنی او را به هم میریزد.
آل زبیر با تكیه بر ثروت فراوان خود، حكومتی پرزرق و برق برای خودشان راه انداختهاند و كعبه را با طلا زینت دادهاند. حكومت اشرافی آنها جلوههای مختلفی دارد كه یكی از آنها نیز تختی است كه از آسمان به زمین میآید.
این تخت كه توجه هر تازه واردی را به خود جلب میكند، تعبیری از تخت سلیمان است و عبدالله آن را اصطلاحا بومیسازی كرده است!
.jpg)
شاید این تخت با آن ظاهر و هیبت برای شما هم جذاب و سوال برانگیز بوده است. مكانی كه این تخت در آن قرار گرفته،دار الاماره مكه است.
بنای دارالاماره مكه درست در همان جایی ساخته شد كه دارالاماره كوفه ساخته شده است. یعنی بعد از پایان فیلمبرداری بخشهای مربوط به دارالاماره كوفه، این بنا تغییر شكل پیدا كرد و به دارالاماره مكه تبدیل شد. ارتفاع این محل از بالا تا كف زمین چیزی حدود هشت متر بود.
تخت به چهار طناب ضخیم از جنس كنف وصل بود كه در بالا به یك سیم بكسل وصل میشد. در عالم واقعیت احتمالا این طنابها توسط چندین كارگر كشیده میشد تا تخت عبدالله پایین و بالا برود، اما در سریال مختارنامه این كار به كمك ابزار برقی و مكانیكی اتفاق افتاد.
به این شكل كه در پشت دیوارهای این بخش از كاخ، قرقرههای افقی و عمودی به موازات هم نصب شده بود كه به یك الكترو موتور برقی كه معمولا در ساختمانهای در حال ساخت برای بالا بردن مصالح از آن استفاده میشود، متصل بود.
یك وزنه تعادل نیز در همین مكان قرار داشت كه وزن آن حدود 200 كیلو گرم بود. این وزن معادل وزن تخت و فردی بود كه بر روی آن مینشست و هر بار كه نیاز به حركت دادن این تخت بود، با فشار دادن یك دكمه تخت بالا و پایین میشد.
این طنابها به شدت محكم بودند و بر اساس محاسبههای دقیق ساخته شده بودند تا خدای ناكرده، هنگام بالا و پایین شدن كیانیان را زمین نیندازند و موجب بروز حادثه برای او نشوند.
عبدالله بن زبیر تخت گردانی هم داشت كه هنگام مذاكره بر روی آن میشست. در عالم واقعیت احتمالا این تخت توسط عدهای از خدمه كاخ گردانده میشد اما در سریال مختارنامه، تخت گردان مذكور بر روی گودال عمیقی ساخته شده بود كه با ابزارهای مكانیكی در داخل زمین و حول یك محور، میتوانست افراد نشسته بر روی آن را بچرخاند.
تختهای عبدالله بن زبیر و نحوه كار كردن آنها همیشه یكی از جذابترین بخشهایی بود كه افراد هنگام بازدید از پشت صحنه سریال «مختارنامه» به آن توجه میكردند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر