۱۳۸۹ آذر ۱۳, شنبه

تجاوز به حدود الهی از سوی مدعیان پاسداری آن















چکیده : جناب آقای لاریجانی! شما که شعار قانون اساسی را می‌دهید و می‌گویید «نفاق این است که بگوییم قانون اساسی را قبول داریم ولی به آن عمل نکنیم» آیا همین سخنان شما مطابق قانون اساسی است. جرم کسانی که به کهریزک برده شدند این بود که در راهپیمایی شرکت کردند و اصل بیست و هفتم قانون اساسی می‌گوید: «تشکیل اجتماعات و راهپیمایی‌ها، بدون حمل سلاح، به شرط آنکه مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است» و در اصل نهم قانون اساسی آمده است: «هیچ مقامی حق ندارد به نام حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور آزادی‌های مشروع را، هر چند با وضع قوانین و مقررات، سلب کند». به فرض که از این دو اصل دست برداریم و بگوییم قانون عادی می‌گوید که راهپیمایی مجوز می‌خواهد، شما که در قوه قضائیه مسئولیت دارید و مدافع دولت هستید و در مجامع بین‌المللی دم از رعایت کامل حقوق بشر در کشور می‌زنید، باید برای صدور مجوز راهپیمایی برای مخالفان تلاش کنید. ممکن است بگویید در این جهت چقدر کوشیده اید؟

عبدالرحیم سلیمانی اردستانی *
سایت نشریه پرتو سخن که متعلق به یک نهاد حوزوی است که با ریاست آیت ‌الله مصباح یزدی اداره می‌شود، سخنان زیر را با لحنی تأیید‌آمیز از آقای محمد جواد لاریجانی نقل می‌کند:
«جواد لاریجانی با بیان اینکه باید از صحنه سیاسی کشور نفاق را از میان برداشت، گفت: نفاق این است که بگوییم قانون اساسی را قبول داریم ولی به آن عمل نکنیم. مشاور رئیس قوه قضائیه اظهار داشت: موضوع کهریزک در همه جا مطرح شد اما کسی به این مهم توجه نشان نداد که بازداشت‌ شدگان کهریزک به استقلال و حیثیت نظام جمله کردند. وی خاطر نشان کرد: متأسفانه مجلس نیز در ابتدا گول خورد و هیچ شخصی بیان نکرد که بازداشت شدگان کهریزک و امثال کوی دانشگاه و کوی سبحان به استقلال نظام حمله کردند»(پرتو سخن).
این سخنان دردآور از کسی نقل می‌شود که مشاور رئیس قوه قضائیه است و در این قوه صاحب منصب بوده و هست، قوة قضائیه‌ای که فلسفه وجود‌ی‌اش دفاع از حقوق ملت است. همچنین ایشان دبیر ستاد حقوق بشر کشور است که وظیفه‌اش صیانت از حقوق بشر است. این سخنان به وسیله کسانی نقل و تأیید می‌شود که خود را، و البته تنها خود را، پاسدار و مدافع دین خدا می‌دانند.
جناب آقای لاریجانی! شما که شعار قانون اساسی را می‌دهید و می‌گویید «نفاق این است که بگوییم قانون اساسی را قبول داریم ولی به آن عمل نکنیم» آیا همین سخنان شما مطابق قانون اساسی است. جرم کسانی که به کهریزک برده شدند این بود که در راهپیمایی شرکت کردند و اصل بیست و هفتم قانون اساسی می‌گوید: «تشکیل اجتماعات و راهپیمایی‌ها، بدون حمل سلاح، به شرط آنکه مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است» و در اصل نهم قانون اساسی آمده است: «هیچ مقامی حق ندارد به نام حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور آزادی‌های مشروع را، هر چند با وضع قوانین و مقررات، سلب کند».
به فرض که از این دو اصل دست برداریم و بگوییم قانون عادی می‌گوید که راهپیمایی مجوز می‌خواهد، شما که در قوه قضائیه مسئولیت دارید و مدافع دولت هستید و در مجامع بین‌المللی دم از رعایت کامل حقوق بشر در کشور می‌زنید، باید برای صدور مجوز راهپیمایی برای مخالفان تلاش کنید. ممکن است بگویید در این جهت چقدر کوشیده اید؟
جناب آقای لاریجانی! اصل سی و ششم قانون اساسی می‌گوید: «اصل، برائت است و هیچ کس از نظر قانون مجرم شناخته نمی‌شود، مگر اینکه جرم او در دادگاه صالح ثابت گردد» شما که جرم بازداشت شدگان کهریزک را اعلام می‌کنید، بگویید جرم آنان در کدام دادگاه صالحی ثابت گردیده است؟
از همه اینها که بگذریم، شما که معترضید که چرا مجلس شورا تخلفات را پی‌گیری کرده، فرض کنید حق با شما باشد و بازداشت شدگان مجرم باشند. آیا مجرمی که بازداشت شده حقوقی ندارد. آیا می‌توان به او اهانت کرد؟ آیا می‌توان او را مورد ضرب و شتم قرار داد؟ آیا بدون حکم دادگاه صالح می توان کسی را مجازات کرد؟ جناب آقای مشاور! این اصل سی و ششم قانون اساسی است: «حکم به مجازات و اجرای آن باید تنها از طریق دادگاه صالح و به موجب قانون باشد» و اصل سی و نهم می‌گوید: «هتک حرمت و حیثیت کسی که به حکم قانون دستگیر، بازداشت، زندانی یا تبعید شده، به هر صورت که باشد ممنوع و موجب مجازات است»
جناب آقای لاریجانی! فرزندان این ملت به فجیع‌ترین صورت مورد ضرب و شتم و اهانت قرار گرفته و برخی از این نوگلان پرپر شده‌اند. اصول قانون اساسی آشکارا زیر پا گذاشته شده است. منافق کیست؟ چه کسی دم از قانون اساسی می‌زند و در عمل به آن پایبند نیست؟ چه کسی زیر پا گذاشتن آشکار قانون را توجیه می‌کند؟ شما یا مخالفان شما؟
باید به جناب آقای لاریجانی و مسئولان آن مؤسسه حوزوی، که این سخنان را نقل و تأیید می‌کنند، عرض کنم که مطابق شریعت مقدس اسلام حتی کسی که جرمش ثابت شده باشد، حرمت و احترام دارد و تنها مجازاتی را باید تحمل کند که شرع تعیین کرده است. اندکی تخلف از این امر جرم است و مجازات دارد. خداوند تعالی می‌فرماید: «تلک حدود الله فلا تعتدوها و من یتعد حدود الله فاولیک هم الظالمون» اینها حدود خداست، از آنها تجاوز نکنید و کسانی که از حدود خدا فراتر روند، آنان همان ستمکارانند (بقره/۲۲۹).
امام باقر(ع) درباره این آیه می‌فرماید: «خداوند بر زناکار خشم گرفت و برای او یکصد تازیانه قرار داد. پس هر کس نسبت به او خشم گیرد و بر این حد بیفزاید من از او بیزاری می‌جویم» (وسائل، ج۱۸ ص۳۱۳). امام باقر(ع) می‌فرماید که امام علی(ع) به قنبر دستور داد مردی را حد بزند. قنبر از روی عصبانیت سه تازیانه بیشتر زد. علی‌(ع) قنبر را با سه تازیانه قصاص کرد» (همان، ص۳۱۲).
بنابراین حتی کسی که مجرم است فقط همان مجازاتی را تحمل می‌کند که شرع و قانون تعیین کرده و دیگران حتی حق ندارند نسبت به او خشم بگیرند و مجازات او را بیفزایند کوچک‌ترین بی‌احترامی به مجرم، تا چه رسد به متهم و یا بی‌گناهی که به ناحق دستگیر شده، حرام است. نقل است که پیامبر خدا مرد زناکاری را سنگسار کرد. مردی به رفیق خود گفت: او مثل سگ کشته شد. پیامبر‌(ص) با آن دو بر لاشه مرداری گذشتند، آن حضرت به آن دو نفر فرمود: با دندان خود تکه‌ای از این لاشه را برکنید. عرض کردند: ای رسول خدا! درود خدا بر تو، مرداری را به دندان گیریم؟ فرمود: آنچه از برادرتان بر گرفتید گندیده‌تر از این لاشه است» (تنبیه الخواطر، ج۱، ص۱۱۶).
پس حتی مجرمی که مجازات شده و اعدام گردیده است احترام دارد و کوچکترین اهانت به او گناه کبیره است. امام علی(ع) بر مردی حد جاری می‌کند و مردم به او دشنام می‌دهند و او را لعنت می‌کنند. امام آنان را مؤاخذه می‌کند و می‌فرماید: او از این گناه خود پاک گردید و دیگر بازخواست نخواهد شد» (کنزالعمال، ح۱۴۰۰۲).
مجرم مجازات شده و کیفر مجازات خود را کشیده است. کوچک‌ترین توهین به او گناه و جرم است این سخنان نشان می‌دهد که حرمت مجرم را باید نگه داشت و به حقوق او نباید تعدی کرد، تا چه رسد به متهم.
جناب آقای لاریجانی! شما به راحتی و آسانی انسان‌ها را مجرم به حساب می‌آورید. لطفا به این دو حدیث شریف توجه فرمایید:
پیامبر خدا(ص) می‌فرماید: «تا جایی که می‌توانید مجازات‌ها و حدود را از مسلمانان دور کنید. اگر برای آنان محمل و مفری یافتید آنان را آزاد کنید؛ زیرا اگر امام در بخشودن خطا کند بهتر از آن است که در کیفر دادن گرفتار خطا شود» (کنز العمال، ح۱۲۹۷۱).
و می‌فرماید: کیفرها را با شبهات دور کنید و اگر شک و شبهه‌ای در مجرم بودن کسی وجود داشت او را مجازات نکنید (همان، ح۱۲۹۷۱).
جناب آقای لاریجانی! ما هم با شما موافقیم که نفاق را باید از صحنه سیاسی کشور محو کرد. اما به نظر ما مصداق آشکار منافق کسی است که دم از اسلام می‌زند و شعار اسلام را می‌دهد و سخن و اعمالش با قرآن مجید و روایات اسلامی در تضاد است. کسانی که حمله ددمنشانه به مأمن و خانه و کاشانه دانشجویان، یعنی کوی دانشگاه و کوی سبحان را به گونه‌ای توجیه می‌کنند.
آقای لاریجانی! این تنها مجلس نبود که به قول شما گول خورد. فاجعه به حدی بود که اعتراض علنی بالاترین مقام نظام را نیز به همراه داشت.
معلوم نیست چرا شما تلاش می کنید فاجعه کهریزک را عین نظام بدانید و با نظام یکی کنید. اگر دلسوز نظام هستید بکوشید دامن نظام را از این گونه فجایع بری کنید.
منبع: وبلاگ نویسنده
* استاد دانشگاه مفید و عضو مجمع مدرسین و محققین قم
۱ دیدگاه

هیچ نظری موجود نیست: