چکیده : مکتب حسین (ع) مکتب تربیت انسانهاست؛ آموزههای علوی در مکتب حسین برای انسانهایی است که بر محور حق بگردند و حق را میزان و معیار خویش در تمام امور قرار دهند و در عمل جز ملاحظهی حق، ملاحظهای ننمایند و پیرو حق باشند، هر قدر در مقاطع زمانی مختلف هم به ضررشان باشد.
کلمه – گروه معارف:
مکتب حسین (ع) مکتب تربیت انسانهاست؛ آموزههای علوی در مکتب حسین برای انسانهایی است که بر محور حق بگردند و حق را میزان و معیار خویش در تمام امور قرار دهند و در عمل جز ملاحظهی حق، ملاحظهای ننمایند و پیرو حق باشند، هر قدر در مقاطع زمانی مختلف هم به ضررشان باشد. بزرگ آموزگار این مکتب میفرمایند: “عقل به کمال نمی رسد، مگر به پیروی از حق.”
حسین (ع) خود مظهر حقمحوری و حقطلبی است و نهضت این بزرگوار، حرکتی شکوهمند برای دفع باطل و اقامهی حق است و این حقطلبی نشانهی کمال تربیت انسانهاست. چنانکه امام خمینی (ره) فرمودهاند: «اسلام دین افراد مجاهدی است که به دنبال حق و عدالتاند. دین کسانی است که آزادی و استقلال میخواهند، مکتب مبارزان و مردم ضد استعمار است. اما اینها اسلام را به طور دیگری معرفی کردهاند و میکنند. تصور نادرستی که در اذهان عامه به وجود آورده و شکل ناقصی که در حوزههای علمیه عرضه میشود، برای این منظور است که خاصیت انقلابی و حیاتی اسلام را از آن بگیرند و نگذارند مسلمان در کوشش و جنبش و نهضت باشد. حکومتی به وجود بیاورند که سعادتشان را تامین کند. چنان زندگی داشته باشند که در شأن انسان است.»
و این چنین است که میآموزیم پیوسته بر مسیر حق گام بزنیم و حقوق خود را بشناسیم و از حق دفاع کنیم و حقطلبی را در زندگی فردی و اجتماعی خود حاکم کنیم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر