سید حمید كلانتری در وبلاگ شهر خوبان نوشت:
عاشورا دیروز گذشت و رسالت زینب آغاز شد، زینب مسئولیت ابلاغ پیام حسین و یارانش را به جامعه و تاریخ دارد. زینب قیام كرده است تا قیام حسین و اندیشه و مرام و مكتب حسین به جامعه معرفی شود. تا این نهضت بی نظیر و تاریخی و تاریخ ساز همیشه ماندگار شود و پیامش به انحراف كشیده نشود. تا همگان بدانند كه حسین (ع) برای اصلاح در دین جدّش و برای زدودن انحرافات و رفتارهای نادرست و ناپسند از قامت دین، جان خویش را فدا كرده است.
زینب مسئولیت عظیمی را عهده دار است تا نگذارد اهداف بزرگ برادرش و خاندانش دچار فراموشی شود. تا بگوید حسین برای امر به معروف و نهی از منكر به شهادت رسید، حسین (ع) به كدام معروف دعوت می كرد؟ نماز، روزه، حج و ... ؟! نه؛ چرا كه سپاه مقابلش همه خود را مسلمان و عامل به اسلام می دانستند، حوزه امر به معروف و موضوع نهی از منكر حسین (ع) از رفتارهای شخصی و مسائل فردی و گروهی فراتر رفته است، حسین برای دفع ظلم، برای مقابله با فساد، برای به زیركشیدن حكومتی جبّار كه به نام اسلام و به نام امیرالمومنین بر مردم مسلّط شده بود و برای جایگزین ساختن عدالت، اخلاق، انسانیّت، برادری، صداقت و درستی قیام كرد. حسین دید كه از دین جز الفاظ و ظواهر و سخنانی فریبكارانه برای تسلّط بر مردم باقی نمانده است، صداقت و درستی از جامعه رخت بر بسته است، فریب و نیرنگ گسترش یافته، استبداد و خفقان همه جا را فراگرفته است. حقوق اولیه انسانها چون آزادی و دفاع از حق و حقیقت مورد تجاوز قرار گرفته است، عمّال یزید با انسانهای مومن و آزاده زشت ترین و شنیع ترین برخوردها و جنایت ها و زندانها را روا می دارند، و با قدارهبندی نفس ها را در سینه ها حبس كرده اند، حسین دید كه حكومت و حاكمان كه مسئولیت اصلی شان برقراری عدالت و رسیدگی به حقوق و منافع مردم است، به عیش و نوش قدرت و قدرت طلبی دچارگشته اند و همه را در پیامی كوتاه و رسا به جامعه رساند كه "الا ترون ان الحق لایعمل به و ان الباطل لایتناهی عنه"
اما حسین می دانست كه با تعداد محدود همراهان و یارانش نمی تواند به رژیم جبّار متّكی به قدرت و زور سرنیزه و لشگریان وسیعش غلبه نماید و توان سرنگونی خصم را ندارد، ولی به این باور رسیده بود كه قیام او و شهادت مظلومانه اش در یكی از زیباترین میدانها و عرصه های عشق و فداكاری و ایثار می تواند آنچنان عظمتی را بیافریند كه نه تنها كاخ یزید و ابن زیاد را به لرزه درآورد؛ بلكه شور و هیجان عظیم آن، آزادیخواهان همیشه تاریخ را انگیزه و توان مبارزه با ظلم و ظالم ببخشد. هرچقدر كه مردم را فریفته و به بند و بندگی كشانده باشند.
و این رسالت و مسئولیت بزرگی بود كه زینب از امروز آغازگرش شد تا كلمات و جملات حیاتبخش حسینی را چون سلاحی برنده بر كاخ اقتدار و ستم جبّاران فریاد كشد و نقاب از چهره نیرنگ و دغل كاریشان بردارد و مردم را به حق و عدالت و آزادی دعوت نماید، تا همگان بدانند راه و اندیشه همیشه ماندگار حسین، راه و مرام انسانهای مومن، آزاده و خداجوی است كه با شهادت خویش دشمن قدّار را رسوا و نظام باطل و ظالم او را سرنگون می سازد و همه به این باور برسند كه با آمدن حق باطل زدوده خواهد شد كه انّ الباطل كان زهوقا
و بر همه دوستداران و پیروان حسین (ع) و زینب (س) تكلیفی بزرگ برقرار است تا ندای "هل من ناصر"حسین را لبّیك گویند و نگذارند در مجالس و محافل بزرگداشت قیام حسین و به نام عزای حسین، حسین و اندیشه اش به انحراف كشیده شود و راه و مرام او به فراموشی سپرده شود، بر همه شیعیان و عاشقانش فرض است كه همه عرصه ها را كربلا و همه روزها را عاشورا بدانند و پیام رسا و احیاگر حسین را در هر فرصت و موقعیتی و با هر زبان و هر امكانی، شفاف و صریح و بدون تحریف و شائبه به گوش همه انسانهای مظلوم و دچار بی عدالتی در سراسر جهان و در همه زمانها برسانند كه می توان با حداقل امكانات و با سلاح ایمان و توكل به خدا و متكی به وحدت و همه قدرتهای بزرگ غلبه نمود كه این وعده قرآنی است كه - كم من فئه قلیله غلبت فئه كثیره باذن الله- و این همان بود كه امام امّت (ره) آن سلاله پاك حسین بر آن باور داشت و بر آن عمل كرد و مردم را بر آن دعوت نمود و بزرگترین نهضت آزادیخواهی و مردمی معاصر به نام انقلاب اسلامی ایران را بر قدرتهای بزرگ حامی حكومت جبّار به پیروزی رساند و در دوران دفاع مقدّس نیز جلوه عظیم دیگرش را به نمایش گذاشت و این راه همچنان باید زنده بماند كه به لطف حق می ماند.
شاید این جمله هم كار استكبار باشد تا رنگ و پیام عاشورا را كم نماید زیرا امام حسن فرمودند:
لا یوم كیومك یا ابا عبدالله
كل یوم عاشورا و كل ارض كربلا