“امام عادل ” و ” حکومت عدل”

چ. عباسی

جناب آقای خامنه‌ای:

در دیدار با جمع"۱۱۰ هزار" نفری بسیجیان که به قول مسٔولان به "نمایندگی مردم" جهت بیعت با شما گردتان جمع شده بودند، باز زبان تهدید و ارعاب را همچون گذشته پیشه کردید و به زعم خود ترس در دل‌ "دشمن" افکندید . از حاضران خواستید که آماده برای سرکوبی بیشتر "دشمن" و "فتنه" برای حفظ حاکمیت " حکومت عدل" و " امام عادل" باشند. خود را امام عادل نامیدید در حالی‌ که جنایات بسیار زیادی با تائید و امر شما بر این مردم وارد شده است. امروز هر کس که اطأعت محض از فرمان شما نداشته باشد و بخواهد کرامت انسانی‌ خود را که موهبت الهی می‌باشد حفظ کند، در زندانهای مخوف جنابعالی تحت شنیع ترین شکنجه ها در راه فکر و اندیشه جان به جان بخش تقدیم و شرافت انسانی‌ را به عنوان چراغ راه برای دیگران به یادگار میگذارد.

شما در آن چه بعد از امام به عهده گرفتید، خیانت کردید و پیمانی را که با قانون و مردم بستید شکستید. وفای به عهد نکردید و بدانید مردم با همه تفاوتهای زبان و دین در کشور در مقابل خیانت شما هم رای و همداستان هستند. نخستین داوری در روز قیامت شما داوری در خونهای کسانی است که به ناحق به امر شما ریخته شده است. شما با ریختن خون به حرام مردم در پی نیرومند کردن و باقی‌ ماندن در حکومت، خود تیشه به ریشه خود زدید و این وعده و سنت خدا است که حکومت جائر ناپایدار است. سردار نقدی و نقدی‌ها در بسیج و یا سپاه ، که در جهت منافع و امیال خود عزت انسانی‌ خود را به حراج گذاشته‌اند، و نیز به سبب کج بینیهای دینی و زنجیر نمودن عقل و اندیشه صمم بکم سر در یک آخور نموده اند و مدیحه سرای شما شده اند، سقوط حکومت شما به دره مرگ را سرعت می بخشند. شما آنچنان خود پسند و خودستا شده اید که راه بزرگان دین را در عدل و نیز سنت نیکوی استقلال فقه شیعه را پایمال نموده اید و باز از "امام عادل " و " حکومت عدل" سخن می رانید. نمایندگان مردم در خانه ملت به زنجیر کشیده شده‌اند، همه مراجع تصمیم گیری را یا با زر همراه و یا با زور سر نیزه ساکت نموده اید و دولت بی‌ کفایت حاضر را که بدترین ننگ بعد از انقلاب در تاریخ ایران می‌باشد و امنیت ملی‌ را بازیچه افکار خطرناک خود نموده است، حمایت می کنید‌ و باز هم از "امام عادل " و " حکومت عدل" سخن می رانید. انتخابات ۸۸ چهره دیکتاتوری پنهان حاکمیت شما و حقانیت انسانهای بزرگی چون منتظری‌ را بر همه آشکار نمود. شما در نزد ما در شمار خردمندان بودید اما آنچنان در گرداب هوای نفس گرفتار شدید که برای نجات خود از هر سخن هجو و رفتار زشت پرهیز ننموده اید. همانند کسی‌ شده اید که در تاریکی‌ در راهی‌ بی‌ نشانه می رود. جنبش سبز مردم درهای چاره را به روی شما می‌بندند مگر آنکه شما در پی چاره به مردم برگردید. در این دنیا که باب رسوائی و خواری را به روی خود گشودید، بیائید و در اخرت خود را رسواتر و خوارتر مکنید.!

*نظرات وارده در یادداشت ها لزوما دیدگاه جرس نیست.